കേരള വികസനത്തെക്കുറിച്ച് ഒരു ബ്ലോഗ്
പ്രഫ. കെ രാമചന്ദ്രന്നായര്
അതിരുകളില്ലാത്ത വിശാലമായ ഇന്റര്നെറ്റ് ലോകത്ത് ബ്ലോഗുകള് പെരുകുകയാണ്. ബ്ലോഗ്, സുഹൃത്തുക്കളുമായി ആശയങ്ങളും സൗഹൃദങ്ങളും പങ്കുവെയ്ക്കാനാണ് സൃഷ്ടിക്കപ്പെടുന്നത്. നല്ലതും ചീത്തയുമായ കാര്യങ്ങള് ബ്ലോഗുകള് വഴി വ്യാപരിക്കപ്പെടുന്നുണ്ട്. ബ്ലോഗുകള് സൃഷ്ടിച്ച് കൂടുതല് കൂടുതല് ആളുകളെ ആകര്ഷിക്കാന് സൃഷ്ടികര്ത്താവിന് കഴിയും. അതുപോലെ അകറ്റാനും. സൃഷ്ടികര്ത്താവിന് സ്വയം ദുഷ്പേരുണ്ടാക്കാനും ബ്ലോഗ് വഴി കഴിയും. ഇതിനുദാഹരണമാണ് നമ്മുടെ ഒരു കേന്ദ്രമന്ത്രി തന്റെ ബ്ലോഗില് ഉപയോഗിച്ച ”കന്നുകാലി ക്ലാസ്” എന്ന പ്രയോഗം. ഏതായാലും ഭരണത്തിലും മറ്റും ഇരിക്കുന്നവര്ക്ക് ഇനി ബിസിനസ് ക്ലാസ് ഉപയോഗിക്കാം.
വല്ലപ്പോഴും ബ്ലോഗ് ലോകത്ത് എന്ത് നടക്കുന്നുവെന്നറിയാന് ഈ ലേഖകന് സമയം കണ്ടെത്താറുണ്ട്. അപ്പോഴാണ് The Save Kerala Initiatitve എന്ന തലക്കെട്ടില് ഒരു ബ്ലോഗ് പേജ് ശ്രദ്ധിച്ചത്. എന്നാല് അതിന്റെ കീഴില് തന്നെ ”Dogs own country” എന്നും കൂടി കണ്ടപ്പോള് അത് വായിക്കാന് തീരുമാനിച്ചു. ബ്ലോഗ് ആദ്യം സൃഷ്ടിക്കുന്നയാള് രേഖപ്പെടുത്തുന്ന ചില ആശയങ്ങള് വായിച്ച് അവയെക്കുറിച്ച് ഒരു തുടര് ചര്ച്ചയാണ് ബ്ലോഗില് പങ്കുചേരുന്നവര് നടത്തുന്നത്. അതൊരു പൊതു സംവാദമായിത്തീരുന്നു. ആശയസംഘട്ടനം, ആശയസമന്വയം എന്നിവയിലേതും ഉണ്ടാകാം. സമൂഹത്തിന്റെ വിവിധ തലങ്ങളിലുള്ളവര് ബ്ലോഗ് വഴി ആശയവിനിമയം നടത്തും. പൊതു സമൂഹത്തിന്റെ വികാരം ബ്ലോഗില് പ്രതിഫലിക്കും. അതാണ് നല്ല രീതിയില് നടക്കുന്ന ബ്ലോഗുകളുടെ ഗുണം. olof blomqvist എന്ന സ്വീഡിഷ് വംശജനായ ലണ്ടന് സര്വകലാശാല ഗവേഷണവിദ്യാര്ഥി സൃഷ്ടിച്ച ബ്ലോഗാണ് “The Save Kerala Initiative”.
2006 ഓഗസ്റ്റിലാണ് ഈ ഗവേഷണ വിദ്യാര്ഥി കേരളത്തിലെത്തിയത്. ”കേരളത്തിന്റെ ഭാവി എന്തായിരിക്കും” എന്ന വിഷയമാണ് പ്രോജക്റ്റായി എടുത്തത്. ”കേരളാ മോഡല്” വികസനത്തെക്കുറിച്ച് ഏറെ വായിച്ചറിവും ഉണ്ട്. പലരുമായി ”കേരളത്തിന്റെ ഭാവി” എന്ന വിഷയം ചര്ച്ച ചെയ്തു. കേരളത്തിനകത്ത് വളരെയധികം യാത്ര ചെയ്തു തെക്ക് മുതല് വടക്ക് വരെ, ഫാക്ടറികള്, കമ്പനിയുടമകള്, തൊഴിലാളികള്, മാനേജ്മെന്റ് പ്രൊഫഷണലുകള്, തൊഴിലാളി സംഘടനാ നേതാക്കള്, കൃഷിക്കാര്, രാഷ്ട്രീയ നേതാക്കള്, ഭരണത്തിലിരിക്കുന്ന ഉദ്യോഗസ്ഥര്, അധ്യാപകര്, മാധ്യമപ്രവര്ത്തകര് തുടങ്ങി നാനാ തുറകളിലുള്ളവരുമായി ചര്ച്ചകള് നടത്തി. അവയില് നിന്നും ഉരുത്തുരിഞ്ഞ ആശയങ്ങള്, സംശയങ്ങള്, ആശങ്കകള് എന്നിവയാണ് ബ്ലോഗ് വഴി പ്രചരിപ്പിക്കാന് പ്രേരണ ആയത്. അവയില് ചിലത് മാത്രമാണ് ഇവിടെ കൊടുത്തിട്ടുള്ളത്. ”ദൈവത്തിന്റെ സ്വന്തം നാട്” (” Gods own Country’’) ”പട്ടിയുടെ സ്വന്തം നാട്” (Dogs own Country) ആയി മാറുകയാണോ എന്ന ആശങ്കയാണ് ഈ ബ്ലോഗിലെ മുഖ്യ ആശങ്ക. ഇവിടെ Dogs എന്നതുകൊണ്ടുദ്ദേശിച്ചത് പട്ടികളുടേതല്ല, മറിച്ച് കേരളത്തെ ഇന്ന് അപകടഭീഷണിയിലാക്കിയിട്ടുള്ള ചില പ്രശ്നങ്ങളിലേക്കാണ് ബ്ലോഗിന്റെ സൃഷ്ടാവ് നമ്മെ കൊണ്ടുപോകുന്നത്. പ്രശ്നങ്ങള് നമ്മുടെ തന്നെ സൃഷ്ടിയാണ്. അവയ്ക്ക് നാം തന്നെ പരിഹാരം കാണേണ്ടിയിരിക്കുന്നു.
കേരളാ മോഡല് വികസനമെന്നാല് കുറഞ്ഞതും ഇഴഞ്ഞുനീങ്ങുന്നതുമായ സാമ്പത്തിക വളര്ച്ചയും ഉയര്ന്ന നിലവാരത്തിലുള്ള മനുഷ്യവികസനവും ജീവിതഗുണമേന്മയുമാണ്. എന്നാല് ഈ രീതിയില് അധികകാലം പോകാന് പറ്റില്ല. സാമ്പത്തിക വളര്ച്ചയില്ലാതെ ജീവിതഗുണമേന്മയും ഉറപ്പായ സാമൂഹ്യപരിരക്ഷയൂം നിലനിര്ത്താന് കഴിയില്ല. എല്ലാവര്ക്കും പെന്ഷനും ആരോഗ്യസംരക്ഷണവും നല്കാന് ഉല്പാദനവും വളര്ച്ചയും വര്ധിപ്പിക്കണം. ഇതിന്ന് കേരളത്തില് ഉണ്ടാകുന്നുണ്ടോ എന്ന ചോദ്യം പ്രസക്തമാണ്. ഇവിടത്തെ സാമ്പത്തിക വളര്ച്ചയെ നിലനിര്ത്തുന്നത് ഗള്ഫ് രാജ്യങ്ങളില് വിയര്പ്പൊഴുക്കുന്ന 20 ലക്ഷത്തിലേറെയുള്ള മലയാളികളാണ്. അവര് നാട്ടിലേയ്ക്കയക്കുന്ന 18,000-20,000 കോടി രൂപയാണ് പ്രതിവര്ഷം കേരളത്തിന്റെ വിപണിയിലെത്തുന്നത്. അതില് വലിയ പങ്ക് ഉപഭോഗത്തിനും ബാക്കിയുള്ളത് പ്രത്യുത്പാദനപരമല്ലാത്ത രീതിയിലുള്ള നിക്ഷേപത്തിനുമാണ് ചെലവഴിക്കുന്നത്. സ്റ്റേറ്റിന്റെ പൊതു നിക്ഷേപം ശുഷ്ക്കമായ ബജറ്റ് കാരണം അനുദിനം ക്ഷയിച്ചുവരുന്നു. പൊതു സ്ഥാപനങ്ങളായ ആശുപത്രികള്, വിദ്യാഭ്യാസ കേന്ദ്രങ്ങള്, ഗതാഗതത്തിന് ഉപയോഗിക്കുന്ന റോഡുകള്, ഓഫീസ് കെട്ടിടങ്ങള് എന്ന് വേണ്ട എല്ലാ അടിസ്ഥാന സൗകര്യങ്ങളും ശോചനീയാവസ്ഥയിലാണ്. ഇതിനു പരിഹാരം സ്വകാര്യവത്കരണവും സ്വകാര്യപങ്കാളിത്തവുമാണെന്ന വാദം ശക്തമായിരിക്കയാണ്. ഗള്ഫില് പോയവര് തൊഴില് നഷ്ടപ്പെട്ട് നാട്ടിലേയ്ക്ക് വന്തോതില് മടങ്ങിയാല് കേരളത്തിന്റെ ഭാവിയെന്തായിരിക്കും? സ്റ്റേറ്റ് അവര്ക്കും പെന്ഷന് നല്കാന് മുന്നോട്ട് വന്നിട്ടുണ്ട്. അതെത്രനാള് തുടരാന് പറ്റും. തിരിച്ചുവരുന്നവര്ക്ക് പകരം നല്കാന് ഇവിടെ തൊഴിലുണ്ടോ?
കാര്ഷികമേഖല മുരടിപ്പിലാണ്. കൃഷിഭൂമി തരിശായിക്കിടക്കുന്നു. പാടങ്ങള് നികത്തി കര ഭൂമിയാക്കുന്നു. അവിടെ കോണ്ക്രീറ്റ് കെട്ടിടങ്ങളും ഫ്ളാറ്റുകളും ആഡംബര സൗധങ്ങളും ഉയര്ന്നുവരുന്നു. എന്നിട്ടും വീടില്ലാത്ത കുടുംബങ്ങളുടെയെണ്ണം കേരളത്തില് വര്ധിക്കുകയാണ്.
ശരാശരി മലയാളി ഇന്ന് അലസതയിലാണ്. കൈവശമുള്ള കഴിവുകള് ഉപയോഗപ്പെടുത്താന് അവന് തയ്യാറല്ല. സുഖലോലുപരായതുകൊണ്ട് മെയ്യനക്കാതെ സ്റ്റേറ്റ് നല്കുന്ന ആനുകൂല്യങ്ങള് സമ്പാദിക്കാന് കാത്തിരിക്കുകയാണ്. ഇവിടെയുള്ള തൊഴിലുകള് ചെയ്യാന് മറ്റ് സംസ്ഥാനങ്ങളില് നിന്നുള്ളവര് വേണം. കല്പവൃക്ഷത്തിന്റെ നാടായ ഇവിടെ തെങ്ങ് കയറാനാളില്ല. ഇവിടെ ചെയ്യാന് മടിക്കുന്ന തൊഴിലുകള് മലയാളി കേരളത്തിന് പുറത്തെവിടേയും ചെയ്യാന് തയ്യാറാണ്. എന്നാല് സര്ക്കാര് ജോലിയേതാണെങ്കിലും അത് സ്വീകരിക്കാന് ഉന്നതവിദ്യാഭ്യാസം നേടിയ മലയാളി തയ്യാറാണ്. സര്ക്കാര് ഓഫീസുകളില് ക്ലാസ് – 4 ജീവനക്കാരില് ഒരു വിലയ വിഭാഗം ബിരുദാനന്തര ബിരുദം നേടിയവരാണ്.
ഇന്ന് കേരളം മദ്യത്തിന്റെ പിടിയിലാണ്. മദ്യവില്പനയില് നിന്നും കിട്ടുന്ന എക്സൈസ് വരുമാനം കൃത്യമായി ട്രഷറികളില് ചെന്നെത്തിയില്ലെങ്കില് സര്ക്കാര് ജീവനക്കാര്ക്ക് ഒന്നാം തീയതിവരുമ്പോള് ശമ്പളം നല്കാന് കഴിയില്ല. മദ്യം, മയക്കുമരുന്ന്, സിനിമാലോകം, ചാനലുകള്, ആഡംബര ഹോട്ടലുകള്, സ്വര്ണക്കടകള്, തുണിക്കടകള്, ഷോപ്പിംഗ് മാളുകള്, മൊബൈല് ഫോണുകള്, കൊട്ടാര സമാനമായ കാറുകള് എന്നിവയൊക്കെയാണ് ഇന്ന് കേരളത്തിന്റെ മുഖമുദ്ര. ഇന്ത്യയില് പ്രതിമാസം 1.5 കോടി മൊബൈല് ഫോണുകള് വില്ക്കപ്പെടുന്നുവെന്നാണ് കണക്ക്. ഇക്കാര്യത്തില് ഏറ്റവും ഉയര്ന്ന വളര്ച്ച കേരളത്തിലാണ്.
സാമൂഹ്യ-കുടുംബ പ്രശ്നങ്ങള് ഇന്ന് കേരളത്തില് നിരവധിയാണ്. ആത്മഹത്യകള്, വിവാഹമോചനം, വയോധികരുടെ ദുരിതജീവിതം, നിരാലംബരായ സ്ത്രീകള്, കുട്ടികള്, സാംസ്കാരിക മൂല്യച്യുതി ഇവയിലൊക്കെ കേരളം മുന്നില് നില്ക്കുന്നു. ആരോഗ്യത്തിന്റെ കാര്യത്തില് കേരളം പിന്നോട്ടാണ്. മരണനിരക്ക് കുറഞ്ഞെങ്കിലും രോഗപീഡയുടെ നിരക്ക് ദിനംപ്രതി ഉയരുകയാണ്. ഇക്കാര്യം പരിഹരിക്കുന്നതില് സ്റ്റേറ്റ് പിന്നോട്ട് പോയപ്പോള് അതും സ്വകാര്യമേഖലയ്ക്ക് ലാഭം കൊയ്യാന് അവസരം നല്കി. വിദ്യാഭ്യാസമേഖലയില് വളര്ച്ചയുണ്ടായെങ്കിലും ഗുണമേന്മ വളരെയേറെ കുറഞ്ഞു. ഇവിടെയും സ്വകാര്യവത്ക്കരണം ശക്തമാകുകയാണ്. വലിയ ഒരു വിഭാഗം ജനങ്ങള്ക്ക് പൊതുവിദ്യാഭ്യാസം അന്യമാകാന് പോകുന്നതിന്റെ തുടക്കം കണ്ടുതുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.
പ്രശ്നങ്ങള്, ആശങ്കകള് നിരവധിയാണ്. എന്നാല് ഒരു കാര്യം നാം ശ്രദ്ധിക്കണം. ഇന്ത്യയിലെ മറ്റ് സംസ്ഥാനങ്ങളെ അപേക്ഷിച്ച് കേരളം വ്യത്യസ്തമായ ഒരു പാതയിലാണ് മുന്നേറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നത്. ദൈവത്തിന്റെ സ്വന്തം നാടിന് ഒരു മാറ്റവുമില്ല. ഉണ്ടാകാന് പാടില്ല. അത് നാം സംരക്ഷിക്കണം. പക്ഷെ അതെങ്ങിനെ സാധ്യമാകും. ഇവിടെ കേരളത്തില് ഒരു പുതിയ രാഷ്ട്രീയ സംസ്കാരം ഉണ്ടായേതീരു. ഇവിടെ മുഖ്യധാരാ രാഷ്ട്രീയ പാര്ട്ടികളുണ്ട്. വളരെയധികം ചെറിയ പാര്ട്ടികളുമുണ്ട്. എന്നാല് കുറേക്കാലമായി നിലനില്ക്കുന്ന UDF, LDF എന്നീ രണ്ട് വ്യത്യസ്ത രാഷ്ട്രീയ കൂട്ടുകെട്ടുകളുണ്ട്. അവര് തമ്മില് കേരള വികസനത്തിനെക്കുറിച്ച് വിശദമായി ചര്ച്ച ചെയ്ത് യോജിച്ച ഒരു അജന്ഡ സൃഷ്ടിക്കാന് ഇനി വൈകിക്കൂടാ. ലക്ഷ്യങ്ങളുടെ കാര്യത്തില് യോജിപ്പുണ്ടാക്കാന് വിഷമമില്ല. ലക്ഷ്യങ്ങള് നേടാന് കാര്യക്ഷമമായ പ്രവര്ത്തനശൈലിക്ക് രൂപം കൊടുക്കണം. വികസനം നേടണമെങ്കില് ഗവര്ണന്സ് മെച്ചപ്പെടണം. ഇതിന് മുഖ്യമായ തടസ്സം ഇന്ന് വിഘടിച്ച് നില്ക്കുന്ന രാഷ്ട്രസമൂഹവും ഏത് തരത്തിലും വഴങ്ങുന്ന രാഷ്ട്രീയവും ആണ്. മാറിമാറി ഭരണത്തില് വന്നാലും ഗവേര്ണന്സ് മെച്ചപ്പെടുത്തി ലക്ഷ്യങ്ങള് കൈവരിക്കുമെന്ന് പരസ്പരം കാണിച്ചുകൊടുക്കാന് UDF ഉം LDF ഉം ദൃഢപ്രതിജ്ഞ എടുക്കണം. അതില്ലെങ്കില് God’s own country, Dog;s own country ആയിത്തീരുമെന്ന് ആശങ്കപ്പെടേണ്ടിവരും.
